Elektrownnia wodna szytowo-pompowa Hohenwarte II

   Na północy doliny rzeki Soławy w Niemczech w pełnym uroku krajobrazie Turyngii pomiędzy szczytami Amalienhöhe, Frankenhügel i Lerchenhügel powstała Elektrownnia wodna szczytowo-pompowa Hohenwarte II. Budowana ona była w latach 1956- 1963. Instalacja ta jest przyjazna dla środowiska, a koszty związane z jej eksploatacją nie są wysokie- do pompowania wody do znajdującego na sporej wysokości zbiornika retencyjnego używa się niewielkich ilości taniej energii nocnej. Podczas godzin szczytu przepompowana nocą woda zostaje odprowadzana przez prądotwórcze turbiny, dzięki czemu produkowana jest dodatkowa energia.
    Funkcjonujący od prawie pół wieku zbiornik o pojemności ponad 3 milionów m^3 zaczął swoim stanem zagrażać niżej położonym obszarom. W budowli ciekły dylatacje poziome, natomiast pionowe, przebiegające prostopadle przez całą wysokość budowli w niektórych miejscach były pełne wody. Coraz więcej wody przeciekało do szybów kontrolnych stanu wody oraz drenażowych- konieczny było doszczelnienie budowli. Żeby uzyskać długotrwałe uszczelnienie dylatacji pionowych, zdecydowano się na iniekcje żelem akrylowym o niskiej lepkości oraz dużej wytrzymałości dynamicznej, WEBAC®240. Te właściwości srodka W- 240 umożliwiają przyjmowanie długotrwałych ruchów budynków wywołanych w tym przypadku pracą pomp i turbin.
   Uszczelnienie dylatacji poziomych o znacznie mniejszych prześwitach wykonano w przeważającej części elastyczną żywicą poliuretanową WEBAC®1403. Przy kontakcie z wodą materiał ten tworzy nieprzepuszczalną dla wody porowatą strukturę, która jest w stanie przyjmować ruchy budynków; dodatkowo wzrasta rozciągliwość. Dzięki tym pracom, zbiornik kumulujący wodę dla elektrowni został zabezpieczony na następne dziesięciolecia.